Muzeum Stylu Zakopiańskiego im. S. Witkiewicza.

Zaciągnęliśmy tu znajomych którzy byli niechętni bo generalnie nie lubią muzeów. I chyba im się bardzo podobało, bo jak weszliśmy do środka to od razu zrobiło się cicho i wszyscy zaczęli rozglądać się z otwartymi ustami. Bo sam budynek to jest coś niesamowitego – Willa Koliba to pierwszy dom w stylu zakopiańskim jaki kiedykolwiek powstał, zaprojektowany przez Stanisława Witkiewicza w 1892 roku. Cała historia jest taka że pewien ziemianin z Podola, Zygmunt Gnatowski, kolekcjoner zakochany w góralskiej kulturze, chciał sobie postawić zwykłą chatę. A Witkiewicz go namówił na coś zupełnie nowego – dom który łączy tradycyjne podhalańskie budownictwo z potrzebami wygodnego mieszkania. I tak narodził się styl zakopiański, który znamy dzisiaj z każdej ulicy w Zakopanem. Co ciekawe, nazwa Koliba pochodzi od słowa koleba, czyli szałas pasterski – a w środku to absolutnie żaden szałas, tylko piękne wnętrza z meblami, kaflowymi piecami, karniszami i nawet klamkami zaprojektowanymi w jednym stylu. Budowali to miejscowi górale cieśle. Zabawna ciekawostka – kilka lat po budowie Witkiewicz zaprojektował jeszcze piękniejszą Willę Pod Jedlami i Gnatowski tak się tym zagryzł z zazdrości że dobudował do Koliby całe skrzydło żeby nie być gorszy, kompletnie zmieniając oryginalny zamysł architekta. Budynek przeżył potem naprawdę burzliwe czasy – był pensjonatem, w czasie okupacji siedzibą Hitlerjugend, po wojnie domem wczasowym, a potem sierocińcem. Dopiero w 1993 roku otworzono tu muzeum. Od razu czuć jakby człowiek przeniósł się w czasie, te wnętrza z przełomu XIX i XX wieku robią wrażenie. Audioprzewodnik kosztuje grosze – jakieś 5 złotych – i absolutnie polecam, bo obsługa jest genialna. Przechodząc do kolejnych pokojów automatycznie włączają się nagrania z informacjami, nie trzeba nic naciskać, po prostu idziesz i słuchasz. Przemiła pani przy wejściu dała nam mnóstwo informacji, zachęciła do zakupu kilku fajnych książek o historii Zakopanego i widać było że naprawdę kocha to miejsce. Jakaś godzinka spokojnie wystarczy żeby obejść wszystko, poczuć klimat i cofnąć się w czasie. Bardzo polecam dołożyć jako punkt programu przy zwiedzaniu Zakopanego – nawet jeśli ktoś normalnie muzea omija szerokim łukiem.

Niewielki obiekt, ale ciężko o lepiej umiejscowione muzeum o tej tematyce niż budynek, który zapoczątkował ten styl. Zdecydowano się na maksymalne odzwierciedlenie wyglądu tego miejsca, starając się zachować dawny układ mebli zaproponowany przy otwarciu muzeum w 1993 roku. Minimalizacja opisów jednak sprawia, że obecność przewodnika jest wymagana. Choć jest to mały obiekt, to przewodnik bardzo się spieszy, by jak najszybciej obsłużyć grupę i już móc oprowadzać następną. Miejsce to cierpi na swego rodzaju problem overtourismu. Nieco niemile było zachowanie pani, która po zakończeniu zwiedzania naciskała na nasze jak najszybsze udanie się do wyjścia. Muzeum, które z pewnością ma ciekawą historię do opowiedzenia, jakże ważną dla polskiego wzornictwa, jest miejscem zdecydowanie wartym zobaczenia, zwłaszcza poza sezonem.

Muzeum nie odwiedziłam Ale co to za budynek!!!! Willa z początku XX w zaprojektowana przez Witkiewicza (jego pierwszy projekt w Zakopanem), kiedyś pensjonat, mieszkał tu też Witkacy w latach trzydziestych XX w. Styl zakopiański, budowla drewniana na wysokiej ,kamiennej podmurówce, konstrukcja zrębowa, dach kryty gontem. Bogata snycerka Jest piękna!!!

Pierwsza zaprojektowana przez Stanisława Witkiewicza willa w stylu zakopiańskim z wieloma bardzo charakterystycznymi jego cechami. Widać że budynek jest pod stałą opieką konserwatorską, ponadto mieści się w nim muzeum stylu architektury zakopiańskiej. Do obowiązkowego zaliczenia.

Dla każdego miłośnika kultury zakopiańskiej i Tatr punkt obowiązkowy. Piękna willa w stylu Zakopiańskim robi na prawdę duże wrażenie. Do tego ciekawe eksponaty i historia której możemy się dowiedzieć. Polecam!

Jedyny taki dom, jedyna taka willa. Miłośnicy architektury i sztuki mogą godzinami wpatrywać się w niego. W środku również piękne wystawy, które przybliżają historię regionu.